نمی دانم اوّلین بار این عبارت را کجا شنیدم، " قرآن را با قرآن تفسیر کردن ". نمی دانم کجا و در چه شرایطی آن را شنیدم که به گوش نسپاردمش، که به قول خلیل برایم دغدغه نشد، که از خود نپرسیدم، قرآن را با قرآن تفسیر کردن یعنی چه؟

در تفسیر سوره ی یوسف (ع) هاله ای کم رنگ از یکی از شیوه های ترجمه لغات در ذهنم باقی مانده است. به یاد می آورم که برای رسیدن به معنای برخی لغات از لغات هم ریشه ی آن در آیات دیگر کمک می گرفتیم. در صحبت کوتاهی با فضّه متوجه شدم که چنین راه دستیابی به درون و مفهوم واژگان، خود، شیوه ای برای تفسیر قرآن از طریق خودش است.

امّا این موضوع همچنان فکرم را به خود مشغول خواهد کرد که چه راه های دیگری در تفسیر و دستیابی به مفاهیم قرآن از گذر خود آن وجود دارد؟ کدام یک از آن ها در کلاس به کار گرفته شده اند؟ آیا ممکن است شناختن و به کارگیری تمام شیوه هایی که به چبزی جز آیات الهی چنگ نمی زنند، ما را از احادیث و دیگر کتب بی نیاز کند؟

ارغوان