معرفی حضرت مهدی (عج)
أَلا إِنَّ
خاتَمَ الْأَئِمَةِ مِنَّا الْقائِمَ الْمَهْدِي.
آگاه باشید البتّه! آخرین امام زمان قائمِ
"مهدی" است.
أَلا
إِنَّهُ الظّاهِرُ عَلَي الدِّينِ.
آگاه باشید او یاری کننده دین خداست.
أَلا
إِنَّهُ الْمُنْتَقِمُ مِنَ الظّالِمينَ.
آگاه باشید او انتقام گیرنده از ستمکاران است.
أَلا
إِنَّهُ فاتِحُ الْحُصُونِ وَ هادِمُها.
آگاه باشید او گشاینده دژهای استوار و ویرانگر قلعههای
مستحکم است.
أَلا
إِنَّهُ غالِبُ كُلِّ قَبيلَةٍ مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ وَ هاديها.
آگاه باشید او نابود کننده طوایف مشرک است.
أَلا إِنَّهُ
الْمُدْرِكُ بِكُلِّ ثارٍ لاِوْلِياءِالله.
آگاه باشید او منتقم خونهای ناحق ریخته اولیاء خداست.
أَلا
إِنَّهُ النّاصِرُ لِدينِ الله.
آگاه باشید او حامی دین خداست.
أَلا
إِنَّهُ الْغَرّافُ مِنْ بَحْرٍ عَميقٍ.
آگاه باشید او جرعهنوش دریای ژرف حقایق و معانی است.
أَلا
إِنَّهُ يَسِمُ كُلَّ ذي فَضْلٍ بِفَضْلِهِ وَ كُلَّ ذي جَهْلٍ بِجَهْلِهِ.
آگاه باشید او معرِّف هر صاحب فضیلتی است به برترینش و هر
نادان بی فضیلتی است به نادانیش.
أَلا
إِنَّهُ خِيَرَةُالله وَ مُخْتارُهُ.
آگاه باشید او برگزیده خدا و منتخب پروردگار عالم است.
أَلا إِنَّهُ
وارِثُ كُلِّ عِلْمٍ وَالْمحيطُ بِكُلِّ فَهْمٍ.
آگاه باشید او وارث همه دانشها و محیط به همه علوم است.
أَلا
إِنَّهُ الْمخْبِرُ عَنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ الْمُشَيِّدُ لاِمْرِ آياتِهِ.
آگاه باشید او خبر دهنده شئون خداوند و مراتب ایمان است.
أَلا
إِنَّهُ الرَّشيدُ السَّديدُ.
آگاه باشید او رشید و رهسپار صراط مستقیم و استوار است.
أَلا
إِنَّهُ الْمُفَوَّضُ إِلَيْهِ.
آگاه باشید او آن کسی است که امور خلایق به او واگذار شده
است.
أَلا
إِنَّهُ قَدْ بَشَّرَ بِهِ مَنْ سَلَفَ مِنَ الْقُرونِ بَيْنَ يَدَيْهِ.
آگاه باشید او آن کسی است که گذشتگان به ظهور وی بشارت
دادهاند.
أَلا
إِنَّهُ الْباقي حُجَّةً وَ لاحُجَّةَ بَعْدَهُ وَ لا حَقَّ إِلاّ مَعَهُ وَ لانُورَ
إِلاّ عِنْدَهُ.
آگاه باشید او حجّت پایدار خداوند است که حجّت دیگری بعد
از او نیست؛ زیرا حقّی نیست، که با او نباشد و نوری نیست که همراه او نباشد.
أَلا
إِنَّهُ لا غالِبَ لَهُ وَ لا مَنْصورَ عَلَيْهِ.
آگاه باشید اوست آنکه کسی بر او پیروز نمیشود و کسی را در
برابر او نصرت نتوان کرد.
أَلا وَ إِنَّهُ
وَلِي الله في أَرْضِهِ، وَ حَكَمُهُ في خَلْقِهِ، وَ أَمينُهُ في سِرِّهِ وَ
علانِيَتِهِ.
آگاه باشید که او ولّی خداست در گستره زمین و فرمانروای حق
است در میان خلایق و امین خداست در پیدا و پنهان.
طرح مسئله بیعت
مَعاشِرَالنّاسِ،
إِنّي قَدْبَيَّنْتُ لَكُمْ وَ أَفْهَمْتُكُمْ، وَ هذا عَلِي يُفْهِمُكُمْ بَعْدي.
أَلا وَ إِنِّي عِنْدَ انْقِضاءِ خُطْبَتي أَدْعُوكُمْ إِلي مُصافَقَتي عَلي
بَيْعَتِهِ وَ الإِقْرارِبِهِ، ثُمَّ مُصافَقَتِهِ بَعْدي. أَلا وَ إِنَّي قَدْ
بايَعْتُ الله وَ عَلِي قَدْ بايَعَني. وَ أَنَا آخِذُكُمْ بِالْبَيْعَةِ لَهُ عَنِ
الله عَزَّوَجَلَّ. (إِنَّ الَّذينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ الله،
يَدُالله فَوْقَ أَيْديهِمْ. فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلي نَفْسِهِ، وَ
مَنْ أَوْفي بِما عاهَدَ عَلَيْهُ الله فَسَيُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً).
ای مردم! آنچه لازم بود به شما فهماندم و برایتان توضیح
دادم و این علی(علیه السلام) است که پس از من، تعلیم و تفهیم شما را به عهده خواهد
گرفت. آگاه باشید از شما میخواهم که پس از پایان خطابه (به نشان قبول و تمکین)
نخست با من و سپس با علی(علیه السلام)، دست بیعت دهید و میثاق خود را استوار کنید. بدانید که من به خداوند تعهّد سپردهام و علی(علیه السلام) در
برابر من تعهّد و بیعت نموده است و من، اکنون، از سوی حق تعالی از شما میخواهم که
با علی(علیه السلام) بیعت کنید و بدانید که هر کس بیعت خود را بشکند، به زیان خویش
اقدام کرده است: (فَمَن نَکَثَ فإِنَّما یَنکُثُ عَلی نَفسِهِ...)
حج
مَعاشِرَالنّاسِ،
إِنَّ الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ مِنْ شَعائرِالله، (فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ
أَوِاعْتَمَرَ فَلاجُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما) الآيَة.
ای مردم! حج و صفا و مروه از شعائر الهی است.(فَمَن حَجَّ أوِ اعتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَیهِ أن یَطَّوَّفَ
بِهِما.)
مَعاشِرَالنّاسِ،
حُجُّوا الْبَيْتَ، فَما وَرَدَهُ أَهْلُ بَيْتٍ إِلاَّ اسْتَغْنَوْا وَ
أُبْشِروا، وَ لا تَخَلَّفوا عَنْهُ إِلاّبَتَرُوا وَ افْتَقَرُوا.
ای مردم! حج خانه خدا کنید که هیچ خاندانی نیست که به آن
خانه وارد شود مگر آنکه بی نیاز گردد و هیچ خانوادهای از این خانه، رخ نتابیده،
مگر آنکه به فقر و تهیدستی گرفتار آمده است.
مَعاشِرَالنّاسِ،
ما وَقَفَ بِالْمَوْقِفِ مُؤْمِنٌ إِلاَّ غَفَرَالله لَهُ ماسَلَفَ مِنْ ذَنْبِهِ
إِلي وَقْتِهِ ذالِكَ، فَإِذا انْقَضَتْ حَجَّتُهُ اسْتَأْنَفَ عَمَلَهُ.
ای مردم! مؤمنی نیست که در آن موقف کریم بایستد مگر آنکه
خداوند از معاصی گذشته او چشمپوشی میکند. پس آنگاه که حجَّش تمام شد زندگی و
اعمال را از نو آغاز میکند.
مَعاشِرَالنَّاسِ،
الْحُجّاجُ مُعانُونَ وَ نَفَقاتُهُمْ مُخَلَّفَةٌ عَلَيْهِمْ وَالله لايُضيعُ
أَجْرَالْمحْسِنينَ.
ای مردم! زائران خانه خدا از سوی حق تعالی، مدد و نصرت میشوند
و هزینه سفرشان در دنیا جبران و نیز اندوخته روز واپسین ایشان خواهد شد که خداوند،
پاداش نیکوکاران را تباه نخواهد فرمود.
مَعاشِرَالنّاسِ،
حُجُّوا الْبَيْتَ بِكَمالِ الدّينِ وَ التَّفَقُّهِ، وَ لا تَنْصَرِفُوا عَنِ الْمشَاهِدِ إِلاّ
بِتَوْبَةٍ وَ إِقْلاعٍ.
ای مردم! خانه خدا را با اعتقاد کامل و با دقت و فهم درست
زیارت کنید و مباد که بدون توبه و ترک گناهان گذشته خود، از آن مواقف شریف باز
گردید.
مَعاشِرَالنّاسِ،
أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ كَما أَمَرَكُمُ الله عَزَّوَجَلَّ، فَإِنْ
طالَ عَلَيْكُمُ الْأَمَدُ فَقَصَّرْتُمْ أَوْ نَسِيتُمْ فَعَلِي وَلِيُّكُمْ وَ مُبَيِّنٌ
لَكُمْ، الَّذي نَصَبَهُ الله عَزَّوَجَلَّ لَكُمْ بَعْدي أَمينَ خَلْقِهِ.
إِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ، وَ هُوَ وَ مَنْ تَخْلُفُ مِنْ ذُرِّيَّتي
يُخْبِرونَكُمْ بِماتَسْأَلوُنَ عَنْهُ وَ يُبَيِّنُونَ لَكُمْ ما لاتَعْلَمُونَ.
ای مردم! اقامه نماز و پرداخت زکات، باید بر طبق دستور
پروردگار و به همان روش که او فرمان داده است، به عمل آید و چنانچه با گذشت زمان،
کوتاهی کنید یا مسائل و معارف دین را فراموش نمائید، این علی(علیه السلام) ولیّ و
سرپرست شما، مبیّن آن معارف و احکام برای شماست. همان که خداوند عزّوجلّ، او را پس
از من برای شما منصوب کرده و هم امامانی که به جانشینی من و او از سوی حق تعالی
تعیین گردیدهاند، پاسخگوی مسایل و مشکلات شما خواهند بود و بر آنچه نمیدانید
آگاهتان خواهد کرد.
احکام الهی
أَلا إِنَّ
الْحَلالَ وَ الْحَرامَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ أُحصِيَهُما وَ أُعَرِّفَهُما فَآمُرَ
بِالْحَلالِ وَ اَنهَي عَنِ الْحَرامِ في مَقامٍ واحِدٍ، فَأُمِرْتُ أَنْ آخُذَ
الْبَيْعَةَ مِنْكُمْ وَ الصَّفْقَةَ لَكُمْ بِقَبُولِ ماجِئْتُ بِهِ عَنِ الله
عَزَّوَجَلَّ في عَلِي أميرِالْمُؤْمِنينَ وَ الأَوْصِياءِ مِنْ بَعْدِهِ الَّذينَ
هُمْ مِنِّي وَ مِنْهُ إمامَةٌ فيهِمْ قائِمَةٌ، خاتِمُها الْمَهْدي إِلي يَوْمٍ
يَلْقَي الله الَّذي يُقَدِّرُ وَ يَقْضي.
آگاه باشید! حلال و حرام خدا، بیش از آن است که بتوانم یک
به یک برشمارم و معرفی نمایم؛ چون چنین است، در یک کلام میگویم که به حلالها امر
میکنم و از حرامها نهی مینمایم و به منظور توضیح و تبیین آنها، مأمور شدهام که
از شما بیعت گیرم و دست تعهد و پیمان بفشارم که آنچه از سوی حق تعالی درباره امیرالمؤمنین،
علی(علیه السلام) و امامانی که از نسل من و علی(علیه السلام) به جهان خواهند آمد،
پذیرفته باشید. و مهدی(عج)، قائم امامان و قاضی به حق تا روز واپسین خواهد بود.
مَعاشِرَالنّاسِ،
وَ كُلُّ حَلالٍ دَلَلْتُكُمْ عَلَيْهِ وَ كُلُّ حَرامٍ نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ
فَإِنِّي لَمْ أَرْجِعْ عَنْ ذالِكَ وَ لَمْ أُبَدِّلْ. أَلا فَاذْكُرُوا ذالِكَ
وَاحْفَظُوهُ وَ تَواصَوْابِهِ، وَ لا تُبَدِّلُوهُ وَ لا تُغَيِّرُوهُ.
ای مردم! هر عمل حلالی که به شما معرفی کردم و هر کار
حرامی که از آن نهی نمودم، از گفته خود باز نمیگردم و آن را تغییر نخواهم داد.
این امر را به خاطر بسپارید و هرگز فراموش مکنید و به دیگران نیز سفارش کنید، مباد
احکام مرا دگرگون سازید.
أَلا وَ
إِنِّي اُجَدِّدُ الْقَوْلَ: أَلا فَأَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أْمُرُوا
بِالْمَعْروفِ وَ انْهَوْا عَنِ الْمُنْكَر. أَلا وَإِ نَّ رَأْسَ الْأَمْرِ
بِالْمَعْرُوفِ أَنْ تَنْتَهُوا إِلي قَوْلي وَ تُبَلِّغُوهُ مَنْ لَمْ يَحْضُرْ
وَ تَأْمُروُهُ بِقَبُولِهِ عَنِّي وَ تَنْهَوْهُ عَنْ مُخالَفَتِهِ، فَإِنَّهُ
أَمْرٌ مِنَ الله عَزَّوَجَلَّ وَ مِنِّي. وَ لا أَمْرَ بِمَعْروفٍ وَ لا نَهْي
عَنْ مُنْكَرٍ إِلاَّ مَعَ إِمامٍ مَعْصومٍ.
آگاه باشید من سخن خود را
مجدداً تأکید میکنم که: نماز را به پای دارید و زکات بدهید، امر به معروف و نهی
از منکر کنید اما بدانید که سرآغاز هر امر به معروف و نهی از منکری این است که
فرامین مرا بپذیرید و حاضران، آن را به غائبان، اطلاع دهید و به اطاعت از اوامر من
وادارشان کنید. و از مخالفت با آنها بر حذرشان سازید؛ زیرا که اینها دستور خداوند
عزّوجلّ و فرمان من است، و بدانید که بدون امام معصوم (و بی معرفت او) امر به
معروف و نهی از منکر امکان پذیر نیست.
تنها راه هدایت
مَعاشِرَالنّاسِ،
الْقُرْآنُ يُعَرِّفُكُمْ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ بَعْدِهِ وُلْدُهُ،
وَ عَرَّفْتُكُمْ إِنَّهُمْ مِنِّي وَ مِنْهُ، حَيْثُ يَقُولُ الله في كِتابِهِ:
(وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً في عَقِبِهِ). وَ قُلْتُ: «لَنْ تَضِلُّوا ما إِنْ
تَمَسَّكْتُمْ بِهِما».
ای مردم! این قرآن است که امامان پس از علی(علیه السلام)
را از فرزندان و از نسل او معرفی کرده و من نیز به شما توضیح دادم که علی از من و
من از اویم. خداوند
در کتاب خود فرموده است: (وَ جَعَلَها کَلِمً باقِیَ فی عَقِبِهِ.)و من نیز گفتم: "تا آن زمان که دست تمسک به دامن این دو امر
گرانسنگ (یعنی کتاب خدا و عترت و خاندان من) زدهاید، هرگز به گمراهی و ضلالت دچار
نخواهید شد."
مَعاشِرَالنّاسِ،
التَّقْوي، التَّقْوي، وَاحْذَرُوا السّاعَةَ كَما قالَ الله عَزَّوَجَلَّ: (إِنَّ
زَلْزَلَةَ السّاعَةِ شَيءٌ عَظيمٌ). اُذْكُرُوا الْمَماتَ (وَ الْمَعادَ)
وَ الْحِسابَ وَ الْمَوازينَ وَ الْمحاسَبَةَ بَيْنَ يَدَي رَبِّ الْعالَمينَ
وَ الثَّوابَ وَ الْعِقابَ. فَمَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ أُثيبَ عَلَيْها وَ مَنْ جاءَ
بِالسَّيِّئَةِ فَلَيْسَ لَهُ فِي الجِنانِ نَصيبٌ.
ای مردم! تقوا را پیشه خود کنید و به قیامت بیندیشید که
خداوند متعال فرمود: (إِنَّ
زَلزَلهَ السّاعهِ شَیءٌ عَظیم.)
ای مردم! به مرگ بیندیشید و از حساب و میزان و محاکمه در پیشگاه پروردگار جهانیان
غافل مباشید و ثواب و عقاب و پاداش و کیفر رستاخیز را از خاطر مبرید، که هر کس
نیکی کند، پاداش یابد و هر کس دامن به بدی آلوده سازد، بهرهای از بهشت نخواهد
داشت.
بیعت گرفتن
مَعاشِرَالنّاسِ،
إِنَّكُمْ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُصافِقُوني بِكَفٍّ واحِدٍ في وَقْتٍ واحِدٍ،
وَقَدْ أَمَرَنِي الله عَزَّوَجَلَّ أَنْ آخُذَ مِنْ أَلْسِنَتِكُمُ الْإِقْرارَ
بِما عَقَّدْتُ لِعَلِي أَميرِالْمُؤْمنينَ، وَ لِمَنْ جاءَ بَعْدَهُ مِنَ
الْأَئِمَّةِ مِنّي وَ مِنْهُ، عَلي ما أَعْلَمْتُكُمْ أَنَّ ذُرِّيَّتي مِنْ
صُلْبِهِ.
ای مردم! شما را از آن حد فزونتر است که بتوانید یک یک،
با من دست بیعت دهید در حالی که به فرمان خدا، مأمورم که از زبان هر یک از شما
اعتراف گیرم که منصب فرمانروایی و امارت بر مؤمنان را که برای علی(علیه السلام)
قرار دادهام پذیرفتهاید و نیز (مأمورم که) در مورد قبول امامت و ولایت امامانی
که از نسل من و صلب علی(علیه السلام) میباشند، اقرار و بیعت گیرم.
فَقُولُوا
بِأَجْمَعِكُمْ: «إِنّا سامِعُونَ مُطيعُونَ راضُونَ مُنْقادُونَ لِما بَلَّغْتَ
عَنْ رَبِّنا وَ رَبِّكَ في أَمْرِ إِمامِنا عَلِي أَميرِالْمُؤْمِنينَ وَ مَنْ
وُلِدَ مِنْ صُلْبِهِ مِنَ الْأَئِمَّةِ. نُبايِعُكَ عَلي ذالِكَ بِقُلوُبِنا وَ أَنْفُسِنا
وَ أَلْسِنَتِنا وَ أَيْدينا. علي ذالِكَ نَحْيي وَ عَلَيْهِ نَموتُ وَ عَلَيْهِ
نُبْعَثُ. وَلا نُغَيِّرُ وَ لا نُبَدِّلُ، وَ لا نَشُكُّ (وَ لا نَجْحَدُ) وَ لا نَرْتابُ،
وَلا نَرْجِعُ عَنِ الْعَهْدِ وَ لا نَنْقُضُ الْميثاقَ. وَ عَظْتَنا بِوَعْظِ
الله في عَلِي أَميرِالْمؤْمِنينَ وَ الْأَئِمَّةِ الَّذينَ ذَكَرْتَ مِنْ
ذُرِّيتِكَ مِنْ وُلْدِهِ بَعْدَهُ، الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ مَنْ نَصَبَهُ
الله بَعْدَهُما
حال که چنین است، همگان یک صدا و به زبان، بگویید: (ای
رسول خدا!) آنچه که در ولایت و رهبری مطلق علی(علیه السلام) و امامان پس از وی که
از صلب اویند از جانب حق تعالی به ما ابلاغ کردی، شنیدیم و در برابر آن مطیع و
تسلیمیم و به آن امر راضی و خشنودیم! اینک ما به دل و جان و به زبان و دستمان،
نسبت به قبول ولایت با تو بیعت میکنیم و پیمان میبندیم که با این اعتقاد، زندگی
کنیم و با آن بمیریم و تا آن زمان که سر از خاک برداریم، به آن پایبند بوده و هرگز
در آن تغییر و تبدیلی ندهیم و شک و تردیدی ننماییم و از سر پیمان خود برنخیزیم و
از خدا و پیامبرش و امیرالمؤمنین، علی(علیه السلام) و فرزندانش حسن و حسین و
امامان دیگر که از صلب علی(علیه السلام) به جهان آیند، فرمان بریم.
فَالْعَهْدُ
وَ الْميثاقُ لَهُمْ مَأْخُوذٌ مِنَّا، مِنْ قُلُوبِنا وَ أَنْفُسِنا وَ أَلْسِنَتِنا
وَ ضَمائِرِنا وَ أَيْدينا. مَنْ أَدْرَكَها بِيَدِهِ وَ إِلاَّ فَقَدْ أَقَرَّ
بِلِسانِهِ، وَ لا نَبْتَغي بِذالِكَ بَدَلاً وَ لا يَرَي الله مِنْ أَنْفُسِنا
حِوَلاً. نَحْنُ نُؤَدّي ذالِكَ عَنْكَ الّداني و القاصي مِنْ اَوْلادِنا
و اَهالينا، وَ نُشْهِدُالله بِذالِكَ وَ كَفي بِالله شَهيداً وَأَنْتَ عَلَيْنا
بِهِ شَهيدٌ».
ای مردم! مقام و منزلتی که حسن و حسین نزد خدا و رسول او
دارند، گوشزدتان کرده و ابلاغ نموده و متوجهتان ساختم که این دو تن سرور جوانان
اهل بهشتند و بعد از من که جدّ ایشانم و بعد از علی(علیه السلام)، منصب امامت
خواهند داشت. و
(ای مردم!) بگویید: در این امر، مطیع خدا و پیامبرش و علی(علیه السلام)، و حسنین و
امامان پس از ایشانیم. تو (ای پیامبر) در مورد ولایت امیرالمؤمنین از دل و جان با
ما عهد و میثاق بستی؛ از کسانی که توفیق مصافحه یافتند به دست، و از آنها که توفیق
این کار نیافتند، از زبانشان بیعت گرفتی. پیمان نمودیم که دیگری را به جای این امر
نگیریم و دل و جانمان به جانب دیگر روی ننماید. خدا را در این کار شاهد گرفتیم او
به شهادت، کافی است و تو نیز (پیامبر) و همچنین همه مطیعان فرمان حق از حاضر و
غائب و فرشتگان و جنود خدا و همه بندگان او را همگی را گواه و شاهد این امر کردیم
و خدا از هر شاهدی بزرگتر است.
مَعاشِرَالنّاسِ،
ماتَقُولونَ؟ فَإِنَّ الله يَعْلَمُ كُلَّ صَوْتٍ وَ خافِيَةَ كُلِّ نَفْسٍ،
(فَمَنِ اهْتَدي فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها)، وَمَنْ
بايَعَ فَإِنَّما يُبايِعُ الله، (يَدُالله فَوْقَ أَيْديهِمْ).
ای مردم! چه میگویید؟ خداوند، هر آوازی را میشنود و از
سرّ و پنهان همه آگاه است. (بدانید) آن کس که به راه هدایت رود، به سود خود رفته و
آن کس که به گمراهی گراید، تنها به زیان خویش اقدام کرده است. چرا که دست خدا فوق
هر دستی و قدرتش برتر از هر قدرتی است.
مَعاشِرَالنّاسِ، فَبايِعُوا الله وَ
بايِعُوني وَ بايِعُوا عَلِيّاً أَميرَالْمُؤْمِنينَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ
وَ الْأَئِمَّةَ (مِنْهُمْ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ) كَلِمَةً باقِيَةً.
يُهْلِكُ الله مَنْ غَدَرَ وَ يَرْحَمُ مَنْ وَ في، (وَ مَنْ نَكَثَ فَإِنَّما
يَنْكُثُ عَلي نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفي بِما عاهَدَ عَلَيْهُ الله فَسَيُؤْتيهِ
أَجْراً عَظيماً).
ای مردم! از خدا بترسید و پرهیزگاری پیشه کنید و پیمان خود
را با علی(علیه السلام) امیرالمؤمنین و با حسنین و امامان دیگر که کلمه طیبه باقیهاند،
استوار نمایید. هر که در این امر، مکر پردازد خدایش به هلاکت در افکند و آن کس که
بر عهد خود پای فشرده خدایش رحمت کند. فَمَن نَکَثَ فَإِنَّما یَنکُثُ عَلی
نَفسِهِ...
مَعاشِرَالنّاسِ، قُولُوا الَّذي قُلْتُ
لَكُمْ وَ سَلِّمُوا عَلي عَلي بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنينَ، وَ قُولُوا: (سَمِعْنا وَ
أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ)، وَ قُولوا: (اَلْحَمْدُ
لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنّا لِنَهْتَدِي لَوْلا أَنْ هَدانَا الله)
الآية.
ای مردم! آنچه به شما گفتم، بازگویید و بر علی(علیه
السلام)، با عنوان رسمی امیرالمؤمنین سلام دهید. بگویید: «پروردگارا دستورت را
شنیدیم و اطاعت کردیم تا از مرحمت و مغفرت تو بهرهمند شویم که بازگشت همه به
توست» و بگویید: سپاس خدای را که به این امر ما را هدایت و دلالت فرموده و اگر
راهنمائیمان نمیکرد، ما، خود، به راه هدایت دست نمییافتیم.
مَعاشِرَالنّاسِ، إِنَّ فَضائِلَ عَلي بْنِ
أَبي طالِبٍ عِنْدَالله عَزَّوَجَلَّ - وَ قَدْ أَنْزَلَهافِي الْقُرْآنِ -
أَكْثَرُ مِنْ أَنْ أُحْصِيَها في مَقامٍ واحِدٍ، فَمَنْ أَنْبَاَكُمْ بِها وَ
عَرَفَها فَصَدِّقُوهُ.
ای مردم! فضایل و امتیازات علی بن ابیطالب و قدر و منزلتش
نزد خداوند، که در کتاب خدا نازل شده، بیشتر از آن است که بتوانم در یک جلسه
برایتان برشمرم؛ پس هر کس که از مناقب و فضایل او نزد شما مطلبی گوید، از او
بپذیرید.
مَعاشِرَالنّاسِ، مَنْ يُطِعِ الله وَ
رَسُولَهُ وَ عَلِيّاً وَ الْأَئِمَةَ الَّذينَ ذَكرْتُهُمْ فَقَدْ فازَفَوْزاً
عَظيماً.
ای مردم! هر کس از خدا و پیامبر او و از علی(علیه السلام)
و امامان و پیشوایانی که معرفی کردم، فرمان بَرَد، به رستگاری بزرگی نایل آمده
است.(رستگاری بزرگ چیست؟)
مَعاشِرَالنَّاسِ، السّابِقُونَ إِلي
مُبايَعَتِهِ وَ مُوالاتِهِ وَ التَّسْليمِ عَلَيْهِ بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنينَ
أُولئكَ هُمُ الْفائزُونَ في جَنّاتِ النَّعيمِ.
ای مردم! رستگاران، کسانی هستند که در بیعت با علی(علیه
السلام) و پذیرش ولایت او و در ادای سلام بر وی به عنوان امیرالمؤمنین، مبادرت و
سبقت جویند، اینان در بهشتِ نعمتها متنعّم خواهند بود.
مَعاشِرَالنّاسِ، قُولُوا ما يَرْضَي الله
بِهِ عَنْكُمْ مِنَ الْقَوْلِ، فَإِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
جَميعاً فَلَنْ يَضُرَّالله شَيْئاً.
ای مردم! سخنی گویید که موجب رضای خدا باشد: فَإِن
تَکفُرُوا أنتُم وَ مَن فِی الأرضِ جَمیعاً فَلَن یَضُرَّ اللهَ شَیئاً.
اللهمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنينَ (بِما
أَدَّيْتُ وَأَمَرْتُ) وَاغْضِبْ عَلَي (الْجاحِدينَ) الْكافِرينَ، وَالْحَمْدُ
لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ.
خداوندا! مردان و زنان با ایمان را بیامرز و کافران را به
غضب خود گرفتار ساز و ستایش، خدای راست که پروردگار جهانیان است.
در این هنگام مردم، فریاد برآوردند:
فرمان خدا و پیامبر خدا را شنیدیم و با دل و زبان و دست
مطیع و فرمانبرداریم. چون سخنان پیامبر، تمام شد، مردم بر گِرد آن
حضرت و امیرالمؤمنین(علیه السلام) سخت ازدحام کردند و هر کس میخواست با ایشان،
مصافحه و بیعت کند. گویند نخستین کسی که موفق به مصافحه و بیعت شد، ابوبکر بود و
پس از وی عمر و سپس عثمان بیعت کردند و به دنبال ایشان باقی مهاجران و انصار و
دیگر مردمان، اقدام به بیعت کردند تا آنگاه که وقت نماز مغرب رسید. پیامبر در آن
شب، نماز مغرب و عشا را پیوسته و در یک زمان به جای آورد. در روایت است که پیامبر (صلی الله علیه و آله)
با هر گروه که به عنوان بیعت، مصافحه میکرد، میگفت: ألحَمدُللهِ الَّذی فَضّلَنا
عَلی جَمیعِ العالَمینَ؛ ستایش خدای را که ما را بر همه جهانیان امتیاز مرحمت
فرمود.